Alvenante al Perez Zeledon, en la fertila valo sude de la ĉefurbo (San Jose), centren de Kostariko, mi tuj volis, estante esperantisto ekde malpli ol unu jaro, ĝui novajn internaciajn renkontiĝojn kaj unuafoje uzi la internacian lingvon ĉe taŭ­ga konteksto (la UEA jarlibro - Universala Esperanto-Asocio - estas ja tre utila por kontakti esperantistojn tra la mondo).

La unua financada spektaklo por La Teresto estis granda sukceso!

La muzikgrupo JTADI aparte bonege performis : la kompliceco kun la publiko atingis nekredeblan intensecon! La diabla dancantaro ne ĉesis danci ĝis la fino de la lasta kanto. Plie, la drinkejo tute plenis : estis pli ol cent homoj! Dankon al ĉiuj, kiuj kuraĝigas nin. Ni estas pli varmkoraj ĉar ni jam scias, ke multaj homoj nin subtenas.

Kelkaj vivspertoj povas tute aliformi la fluon de niaj ekzistoj, deklini ĝian vojiron... Post feliĉiginta vojaĝo en Kosta Riko, dum kiu ni, Yan kaj Vickie, memvole laboris je nekomerca surmontara bieno, ni decidis elekti alternativan vivmanieron, kiu ebligos nin vere apliki niajn ekologiajn kaj filozofiajn kredojn. Ne nur tiu projekto permesos al ni plenumi nian aŭ­tenteco-bezonon pri niaj homaj valoroj, ankaŭ­ ĝi proksimigos nin al sana, floriganta kaj libera ĉiutaga vivstilo.